Mooie hereniging en Chinatown in Yokohama.

Dag 5

3 mei

 Vanmogen hebben we rustig aangedaan. Het is een spannende dag want we gaan Catrien, de vriendin van Annick die in Japan studeert, van het station halen.

Ze hebben elkaar sinds augustus niet meer gezien en het is een emotioneel weerzien!

 Ze blijft twee nachtjes bij ons logeren.

Er is een boel te vertellen! En wat spreekt Catrien goed Japans! Waanzinnig en dat na 8 maanden!

Wanneer we thuis zijn gaan de meiden tompoezen maken. Ik had paketten uit Nederland meegenomen.

Het smaakt ons allemaal prima.

Tijd om op pad te gaan.

 We rijden naar Yokohama waar we de auto vlakbij het oude huis van Yuko en Kazuya parkeren. We gaan naar een "Gamehal" waar de meiden foto's gaan maken in een cabine.

Dat is wat vriendinnen hier doen. Foto's maken en bewerken. Erg leuk!

Ondertussen gaan Yuko, Kazuya en ik naar een warenhuis waar we naar de afdeling food gaan.

Alles wordt vers gemaakt en je mag er heel veel proeven.

Er wordt zelfs een kleine theeceremonie gehouden. Je kunt er de nieuwe groene thee proeven. (seizoen 2012)

Ondertussen schermert het al. Het is hier veel vroeger donker. We gaan die avond naar Chinatown.

Er zijn verschilllende schouwspelen te zien. Met Chinese muziek en een draak.

Het is een echt feest op straat. Overal lichtjes en muziek.

We eten die avond Chinese tapas.

Heerlijke hapjes en voor ieder wat wils.

We besluiten de dag met karaoke.

De meiden hebben er zin in!

Heel erg moeilijk want het zijn natuurlijk geen Engelse teksten.

Ik kom hier niet uit maar het is leuk om naar te kijken en te luisteren.

Het is een leuke dag geweest! Morgen gaan de meiden naar een Cosplay Event in Tokyo Big Sight.

Ik ben hier twee jaar geleden ook met Annick geweest. Nu gaan ze alleen....

Lieve groet,

Voor mij is het allang bed tijd!

Alma

Alleen op stap naar Tokio

De vierde dag

2 mei

Vandaag gaan Annick en ik een dagje op stap naar het centrum van Tokio.

We gaan naar de wijk Shibuya waar we gelijk de beroemde hond Hachiko tegenkomen.

Hier is ook de beroemde Scramble Crossing.

Terwijl Annick naar een Mangastore is drink ik bij Starbucks een latte. Hier heb je prachtig zicht op dit beroemde kruispunt.

Het lijkt wel een mierenhop als je al die mensen ziet krioelen.

We raken aan de praat met John Fallon, een Amerikaanse fotograaf. Hij maakt kleine filmpjes van het verkeer over het kruispunt.

We vroegen of hij een foto van ons wilde maken terwijl we in het midden van het kruispunt zouden staan

Annick en ik renden toen het stoplicht groen was gauw naar het midden van Scrammble crossing en hij nam vanuit Starbucks de foto's. We krijgen ze toegestuurd.

We duiken de metro weer in om naar een volgend station te gaan, Harajaku station.

Het is deze week Golden Week, de feestweek van Japan. Iedereen zoekt zijn familie op en is lekker vrij!

Dit is een erg populair winkelstraatje. Grappig met al die paraplu's! Gelukkig was het niet koud.

Hele aparte winkels vind je hier!

Ook voor honden wordt goed gezorgd! ;)

Je komt hele kleurrijke figuren tegen.

We zaten te twijfelen of we weer naar de Meji-shrine zouden gaan. Het is best een eind lopen en het weer was nu niet echt lekker.

Er was een lenteceremonie aan de gang.

En er kwam ook nog een bruidspaar langs!

Wat bijzonder om dit mee te maken!

Nog even met een leerlingpriester op de foto. Hij vertelt ons het iets over de ceremonie.

In het restaurant komen we de plaatselijke tekenclub tegen. Omdat het zo'n slecht weer is zitten ze gezellig binnen te tekenen.

We gaan weer terug naar Scramble Crossing waar het ondertussen echt een mierenhoop is geworden. Wat een bedrijvigheid! Hier wachten we op Yuko.

Met de taxi gaan we naar een restaurant waar we Yumiko, Yasu en Rio gaan ontmoeten.

Dit zijn vrienden van Yuko en Kazuya die we twee jaar geleden ook hebben ontmoet. Ze wonen hier 900 kilometer vandaan. Omdat het Golden Week is komen ze hier familie opzoeken. Extra leuk dat dit etentje ingepland kan worden.

Yumiko en Rio (die eigenlijk niet op de foto wil;)

Kazuya en Yasu hebben elkaar ook veel te vertellen!

We eten allemaal lekkere dingen waaronder Okonomiyaki.

Het is een gezellige avond waar we genoten hebben van elkaars gezelsschap!

 Diep in de nacht komen we thuis. Dat wordt uitslapen morgen en rond de middag Catrien, vriendin Annick die hier studeert, ophalen.

Lieve groet,

Alma



Shoppen in Machida.

De derde dag

1 mei

Vandaag gaat er een dagje geshopt worden. Machida is een voorstad van Tokio en ook de plaats waar Yuko en Kazuya wonen.

Annick vindt het geweldig om Japanse woorden te herkennen waar Yuko haar mee helpt!

Wat zou de stad ons te bieden hebben?

In ieder geval een Mangastore. Annick blij!

Lunchen doen we bij een Japanse fastfood keten. In plaats van een Hamburger wordt het een rijstburger.

Het broodje is van rijst en er zit vlees tussen. De soda smaakt net zo als hij eruit ziet.... Mierzoet!

We zitten lekker voor het raam en zien alles voorbij schuiven.

Yuko weet een prachtige winkel waar ik mijn slag kan slaan.

En dat is gelukt!

Een greep uit de spullen!

In het paddestoeltje kun je warmhoud zakjes doen. Ik vind hem al leuk voor school.

Ook weer een hele voorraad zakjes en leuke kaartjes gekocht!

's Avonds gaan we uit eten bij een pizzeria.

Ik kan lezen dat ze er pizza's hebben maar wat voor dat is even de vraag!

We starten met lekkere Anti pasta. Alles wordt gedeeld. Ook de pizza's. Yuko en Kazuya waren heel verbaasd dat wij in Nederland onze eigen pizza helemaal alleen opeten. Hier neem je gewoon een stukje van de pizza's die in het midden staan.

Eigenlijk veel lekkerder! Beetje variatie!

Dit was ook een lekker gerecht. Risotto met Inktvis. Mjam!

We praten gezellig over de verschillende culturen en over vakanties.

Grappig parkeren. Je rijdt over de balk heen en dan springt het gele gedeelte omhoog. Pas wanneer je betaalt kun je wegrijden. Een soort klembalk.

Thuis zitten we aan tafel nog wat te drinken. Yuko begint spontaan iets te vouwen van een reclamefolder. Binnen de kortste keren zijn we allemaal aan de slag.

 Ik leer een leuk bakje te vouwen. Handig voor op school.

Annick schrijft haar Nederlandse vriendin die in Japan woont nog een sms in het Japans.

Met een beetje hulp van Yuko komt ze een heel eind!

Knap hoor....want het is knap ingewikkeld.

Lieve groet,

あｌま

Kijk dat kan ik dan nog wel....mijn eigen naam ;)